Inhoud
De middeleeuwse achterplaat is het stuk dat de rug bedekt in een harnas. De borstplaat beschermt het voorste deel van de romp; de achterkant, het achterste. Samen vormen ze het harnas, dat slechts een deel is van het volledige pantser.
Dit onderscheid helpt bij het interpreteren van foto's, het herkennen van tentoonstellingen en het begrijpen van een historische reproductie. Het vermijdt ook een veel voorkomende verwarring: een set van slabbetjes en rugbeschermers omvat niet noodzakelijkerwijs een helm, armbescherming of beenbeschermers.
Rug, borstplaat en harnas: hoe je ze uit elkaar kunt houden
- Rug: achterste verdediging van de romp, aangepast aan de contouren van de rug.
- Borstplaat of borst: voorste verdediging van de romp. Uw constructie kan meer dan één plaat bevatten.
- Cuirass: set borst- en rugverdediging.
- Compleet pantser:-uitrusting die naast het pantser verschillende verdedigingsmechanismen van het lichaam samenbrengt.
Tom een rugleuning te herkennen, kijk naar de vorm van de nek, armopeningen, taille en bevestigingspunten. Een vooraanzicht van een outfit kan bijna het hele achterstuk verbergen: het is een goed idee om ook naar de achterkant en zijkanten te kijken.
Uit welk tijdperk komen de plaatrugleuningen?
Het stijve plaatkuras moet worden geplaatst in de evolutie van de Europese bepantsering vanaf de late middeleeuwen. Niet alle eerdere verdedigingswerken hadden dezelfde structuur, en ook droegen niet alle strijders volledige bepantsering.
Het Metropolitan Museum of Art legt uit dat de borstplaat begin 15e eeuw in de volledige set borden werd opgenomen. Uit zijn verslag van een Duitse borstplaat uit ongeveer 1480 blijkt ook dat de borstverdediging uit twee delen kon bestaan die met elkaar waren verbonden om enige beweging mogelijk te maken. Het spreken over borstplaat en rugleuning als twee delen van het pantser betekent dus niet dat elk deel altijd uit één stuk bestond.
In de 15e eeuw perfectioneerden Italiaanse wapensmeden het harnas met volledige plaat, met Milaan als prominent centrum. De evolutie zette zich voort in de 16e eeuw: een reproductie geïnspireerd door die eeuw behoort tot de renaissancecontext, hoewel deze vaak gegroepeerd lijkt met middeleeuws pantser.
Er waren ook andere oplossingen om de achterkant te bedekken. De Met bewaart een achterplaat van een 15e-eeuwse Italiaanse brigandine die het gebied tussen de schouderbladen en de basis van de nek beschermde, met overblijfselen van de textielbekleding. Dit voorbeeld laat zien waarom het niet raadzaam is om alle achterbeschermingen te identificeren met een grote, zichtbare rugleuning.
Hoe het aan de borstplaat wordt bevestigd en beweging mogelijk maakt
De rugleuning werkt als onderdeel van een set. Om het te begrijpen, onderzoek je de verbindingen van de schouders en zijkanten, de relatie tussen de stukken en het uiteinde van de taille. Op de gefotografeerde reproducties zijn riemen en gespen te zien; Er mag niet van worden uitgegaan dat alle historische originelen exact dezelfde sluitingen gebruikten.
Verbindingssystemen en gelede platen hielpen dekking en beweging met elkaar te verzoenen. Volgens Dirk H. Breiding van het Department of Arms and Armor van de Amerikaanse Met, veranderde een goed passend harnas de drager niet in een bewegingloze figuur: de elementen waren met elkaar verbonden door bewegende klinknagels en riemen. Sommige gespecialiseerde toernooipantsers legden grotere beperkingen op.
Waar u op moet letten bij een reproductierugleuning
De afbeeldingen in dit artikel tonen moderne reproducties en dienen om vormen en verbindingen te herkennen; Het zijn geen foto's van de genoemde museumstukken. Een naam als "Milanees, 15e eeuw" geeft de verklaarde inspiratie van het model aan en bewijst op zichzelf niet de trouw ervan aan een specifiek origineel.
Wanneer u een reproductie onderzoekt, helpen deze vragen u het stuk te lezen:
- Welk deel van de achterkant wordt bedekt? Identificeer de bovenrand en waar het moederbord eindigt.
- Hoe wordt het aangesloten op het slabbetje? Zoek de riemen, gespen en ontmoetingsplekken op de schouders en zijkanten.
- Heeft het aparte onderelementen? Onderscheidt de achterplaat van de latten die naast de taille zijn toegevoegd.
- Wat is er echt te zien op de foto? Een opname vanaf de achterkant maakt het niet mogelijk om alle componenten van het geheel te controleren.
De rugleuning in de schaal, in één oogopslag
Van historische identificatie tot recreatie
Als u begrijpt wat een rugleuning is, kunt u het pantser beter beschrijven en herkennen wat een set inhoudt. Als u verschillende reproducties wilt zien, kunt u de collectie historische borstplaten en rugleuningen verkennen en hun achteraanzichten vergelijken met de vooraanzichten.
Voor een recreatieve of live rollenspelactiviteit dient u altijd het beoogde gebruik van de fabrikant en de regels van de organisator te controleren. Het historische uiterlijk of de aangegeven dikte van het metaal zijn niet voldoende om de geschiktheid van een reproductie voor gevechten te bewijzen.
Bronnen en referenties
- The Met: Duitse borstplaat uit ca. 1480, object 48.149.32. Constructie in secties en integratie van het pantser in het plaatharnas.
- The Met: Italiaans of Vlaams harnas circa 1510–1515, object 53.138.3a, b. Ontwikkeling van plaat- en papierpantser van de Italiaanse centra.
- The Met: 15e-eeuwse Italiaanse Brigantine-achterplaat, object 29.150.98. Een voorbeeld van een achterbumper met textielbekleding.
- Dirk H. Breiding, The Met: wapens en pantsermythen en FAQ. Mobiliteit, articulatie en verschillen tussen gevechts- en toernooipantser.