Inhoud
Vanaf de 16e eeuw vormt kleding het grootste voorbeeld van versieringen en luxe in de kleding van hovelingen en bourgeois. Om het actuele aanbod te bekijken, kun je de collectie kledingaccessoires verkennen.
Zijde, brokaat, damast en fluweel waren de grondstof voor hofkostuums, ingelegd met edelstenen zoals parels, saffieren, robijnen, smaragden, gouden en zilveren draden die overvloedig aanwezig waren in elke centimeter stof die het lichaam van de courtisanes en leden van de steeds rijkere hogere burgerij bedekte.
De hofmode werd gekenmerkt door haar verscheidenheid, rijkdom aan kleur en vrijheid, wat het individuele karakter van de renaissancekleding onderstreepte, impliciet in het humanistische denken.
De hoofse kostuums creëerden hun eigen stijl. Aan het hof was het belangrijkste en meest geïmiteerde vrouwelijke personage in haar manier van kleden de koningin, net zoals de koning dat aan het mannelijke hof was.
De vorm van de vrouwelijke jurk met een zeer smalle taille, lang en zeer breed, ondersteund door de beul waarop de geometrisch gevormde rokken rustten. Aanvankelijk waren de borst en schouders bedekt, maar later werden de halslijnen dieper, waardoor de schouders zichtbaar werden. Om het actuele aanbod te bekijken kunt u de collectie kleding verkennen.
Integendeel, er was onder de populaire mensen van die tijd een cultureel antwoord op de kleding van de aristocratie, in een poging deze te imiteren met een zekere luxueuze uitstraling, veel versieringen, linten, enz.
Boerenvrouwen en -mannen konden, dankzij de opkomst van de stoffenhandel, een grotere verscheidenheid aan textiel verkrijgen tegen betere kosten, waardoor ook hun kleding kon worden verbeterd.
