Inhoudsopgave
Het garnizoen van een zwaard omvat alle elementen die dienen om het vast te houden en om de hand of handen te beschermen van de persoon die het hanteert. Het handvat, ook wel de vuist genoemd, is het gedeelte van de fitting dat wordt gebruikt om het zwaard vast te houden.
De pommel is het doorgaans bolvormige uiteinde van het handvat van oude zwaarden dat een dubbele functie vervult: het helpt het in evenwicht te brengen en het stelt je in staat jezelf te helpen met de andere hand wanneer je het hanteert.
In moderne zwaarden wordt het een monterilla genoemd en is kleiner van formaat.
De pommel is niet altijd bolvormig geweest, omdat we, afhankelijk van de tijd en de bevolking, een verscheidenheid aan zwaarden kennen met pommels in verschillende vormen, zoals driehoekig, conisch, ruitvormig, ovaal, gelobd, vierkant, walnootvormig, enz.
De pommel draagt uiteraard bij aan het geven van een speciale esthetiek aan het zwaard, maar zijn functie is niet alleen esthetisch, hij draagt ook bij aan het gewicht en de balans van het zwaard.
De pommel, die zich aan het andere uiteinde van de punt van het zwaardblad bevindt, zorgt ook voor balans door het juiste zwaartepunt te compenseren, waardoor een snelle bediening van het wapen met de hand en arm van de strijder wordt vergemakkelijkt.
Krijgers gebruikten de pommel ook in man-tegen-man-gevechten, waarbij ze deze gebruikten als een bot wapen waarmee ze hun tegenstander raakten en ernstige schade toebrachten.
Knoppen kunnen licht of zwaar zijn, afhankelijk van het materiaal waarvan ze zijn gemaakt. Maar de vecht- of gevechtszwaarden, vooral uit de 11e eeuw, hadden hun metalen knoppen, zodat ze samen met de rest van het zwaard het uiteindelijke evenwicht vormden.
Er wordt aangenomen dat een grote en zware pommel helpt om het zwaard goed in de hand te houden en het gewicht van het wapen perfect in evenwicht brengt, omdat het zwaartepunt van het zwaard perfect berekend moet worden: als het te veel naar de punt toe valt, zal het veel krachtiger worden, maar moeilijker te hanteren.
Als het tegenovergestelde het geval is, wint u aan beheersbaarheid, maar verliest u aan kracht. Dit is, in een zwaard dat bij voorkeur bedoeld is om met een scherpte te verwonden, essentieel, dus meester-zwaardsmeden moesten een perfecte balans vinden om tot een hanteerbaar en tegelijkertijd effectief wapen te komen.
Het materiaal dat werd gebruikt om de pommel te maken was meestal ijzer, dat op zijn beurt op verschillende manieren kon worden versierd: gegraveerd, verguld met brons of goud, zilver of met gezette stenen, hoewel deze laatste twee opties gebruikelijk waren bij hofzwaarden, dat wil zeggen voor ceremonies en andere evenementen.
Oorlogszwaarden hadden zeer sobere en zeer solide knoppen om de stevigheid van de hand die ze hanteerde te bevorderen.
Met de afbeeldingen die wij leveren, kunt u de diversiteit en schoonheid van de vorm van de functionele zwaardpommels zien. In de onderstaande afbeeldingen zul je merken dat de pommel van het zwaard er een heel belangrijk onderdeel van is, omdat deze de functionaliteit ervan markeert.















