Inhoudsopgave
Het Zwaard van de Barbaren is een zwaard met fantastische connotaties. Het doet ons denken aan de zwaarden van de stammen van Slavische, Germaanse en Frankische oorsprong die Europa tussen de 3e en 8e eeuw verwoestten en uiteindelijk Rome zelf veroverden.
Deze term werd Barbaren genoemd vanwege hun onbeschaafde gewoonten en kreeg de kenmerken van hun wilde en onbeschofte aard.
In een wereld waar geweld de wet was, waren hun zwaarden robuust en krachtig, een teken van autoriteit en respect.
Deze groep stammen en volkeren regeerden tot het begin van het Karolingische rijk in een gefragmenteerd Europa zonder een sterke politieke organisatie.
De Romeinen gaven de naam barbaren aan de volkeren die het Romeinse Rijk binnenvielen en, in het algemeen, aan alle buitenlanders in de grensgebieden met het Rijk. Concreet classificeerden ze ze in drie groepen:
Het gele ras: vrek en Hunnen. Het blanke Slavische ras: Vendos, in wat nu Polen is, Sarmaten, aan de Donau en Alanos, aan de oevers van de Zwarte Zee. Het niet-Slavische blanke ras, de Galliërs die het huidige Frankrijk, België, West-Zwitserland en de gebieden van Nederland en Duitsland ten westen van de Rijn bewoonden, evenals een nog steeds slecht bepaalde strook van laatstgenoemd land, op de rechteroever van de rivier. De Grieken noemden hen Keltoi (Kelten), terwijl de Romeinen hen de bijnaam “Galliërs” gaven en hun grote regio, Gallië.
ZIE ANDERE BARBAARSE ZWAARDEN
