Inhoudsopgave
Henry V van Engeland was een Engelse koning, geboren op 16 september 1387. Hij werd twee keer geridderd. De eerste was op 12-jarige leeftijd, midden op een Iers slagveld (1399), door het zwaard van Richard II. De Engelse koning nam de jonge Henry mee als gijzelaar in de strijd om het goede gedrag van zijn vader Hendrik van Lancaster, een politieke tegenstander van de kroon, te verzekeren.
Als gevangene en zo toonde de jongen zijn moed tegen de Ierse rebellen, wat hem deze eerste onderscheiding opleverde. De tweede kans kwam van zijn vader Hendrik IV (die al was omvergeworpen en Richard II had laten vermoorden en zich de troon had toegeëigend), een dag vóór de kroning van Richard II en zijn eigen hemelvaart naar het Prinsdom Wales.
Het jaar daarop, 1400, stuurde Hendrik IV zijn zoon om een grote opstand van een Welsh opperhoofd te onderdrukken, die het vorstendom voor zichzelf opeiste.
In minder dan twee jaar slaagde de jongeman erin de opstand neer te slaan, inclusief de legers van twee Engelse opperhoofden die zich bij hem hadden aangesloten. Van de Welshe krijgers zou de jonge Enrique de guerrillatactieken leren die hij later in Frankrijk zou toepassen.
Bij de dood van Hendrik IV (20 maart 1413) besteeg Hendrik de troon als Hendrik V, en vanaf het begin van zijn regering was het zijn voornaamste doel om voor Engeland de Franse bezittingen op te eisen die hij als zijn eigendom beschouwde: de hertogdommen Aquitaine, Guyenne, Gascogne en Normandië, die op dat moment min of meer een derde van het koninkrijk Frankrijk betekenden.
Henry V sterft in het kasteel van Vincennes, op 31 augustus 1422, zestien dagen voor zijn 35ste verjaardag. Zijn lichaam werd naar Engeland gebracht en begraven in Westminster Abbey.
ZIE NOG EEN FUNCTIONEEL ZWAARD VAN ENRIQUE V
ZIE MEER FUNCTIONELE ZWAARDENS
