Inhoud
Alfonso (of Alonso) Carrillo de Acuña, werd geboren in Carrascosa del Campo in 1410 en stierf halfgevangene in zijn aartsbisschoppelijk paleis van Alcalá de Henares op 1 juli 1482. Belangrijke prelaat van het 15e-eeuwse Spanje. Zijn opleiding ontwikkelde zich onder invloed van zijn oom kardinaal Alfonso Carrillo. Toen hij stierf, in 1434, ontving hij de functie van apostolisch prothonotaris van paus Eugene IV, waarmee hij toegang kreeg tot de Koninklijke Raad van Johannes II. Hij werd in 1436 benoemd tot bisschop van Sigüenza en in 1446 tot aartsbisschop van Toledo.
Zijn invloed op het politieke leven van het koninkrijk Castilië, tijdens de regering van Juan II, Enrique IV en bij de katholieke vorsten was enorm; Zijn mening was zeer wisselend en paste zich aan de omstandigheden aan. Na de executie van de favoriet Álvaro de Luna in 1453 steunde Carrillo zijn neef Juan Pacheco, markies van Villena, de favoriet van de nieuwe koning Hendrik IV, en voerde hij diplomatieke missies voor hem uit in Frankrijk, waardoor hij grote macht kreeg en vele edelen overtrof. Zijn hebzucht en ambitie brachten hem ertoe de koning te confronteren, vanaf het moment dat hij er de voorkeur aan gaf van favoriet te wisselen, afstand te nemen van Pacheco en zich aan te sluiten bij Beltrán de la Cueva en zijn bondgenoten de Mendozas, trouwe vijanden van Carrillo.
Vanaf 1462 was Carrillo de belangrijkste aanstichter van een groep Castiliaanse edelen die de koning wilden onttronen en hem wilden vervangen door zijn halfbroer, Infante Alfonso, en hij nam zeer actief deel aan de Farce van Ávila. Zo begon een lange en bloedige burgeroorlog in Castilië. Toen het kind in de zomer van 1468 stierf, volgde zijn zuster Isabel hem op als troonopvolger en had aartsbisschop Carrillo als zijn belangrijkste adviseur, die samen met zijn schoonvader Pierres de Peralta (Pedro de Peralta y Ezpeleta) een zeer belangrijke rol speelde bij de aanpassing van haar huwelijk met Ferdinand van Aragon, in oktober 1469.
Maar toen de katholieke vorsten de macht overnamen en Hendrik IV in december 1474 stierf, botsten hun belangen snel. Carrillo accepteerde hun autoritaire behandeling niet en aan de andere kant werd Pedro González de Mendoza, een oude vijand van Carrillo, gepromoveerd tot kanselier van het koninkrijk. Deze situatie leidde tot een confrontatie met Mendoza die hij zou verliezen in de daaropvolgende Castiliaanse Successieoorlog (1475-1479). Carrillo gaf een absolute wending aan zijn politiek en sloot zich aan bij de kant onder leiding van de koning van Portugal, die de rechten op de Castiliaanse troon van zijn nichtje prinses Juana steunde tegen Isabel la Católica.
De oorlog was lang en wreed, maar aan het begin van 1479 versloeg een offensief van de katholieke vorsten de Portugezen definitief en dwong Carrillo zich te onderwerpen en koninklijke garnizoenen te aanvaarden in alle forten die hij controleerde, om verder te kunnen gaan als aartsbisschop van Toledo.


