Inhoudsopgave
De Iaido-techniek bestaat uit het trekken, snijden, schudden van het bloed uit het mes en het omhulsel vanuit verschillende posities, en dit is wat we de fundamentele bewegingen van de iai zouden kunnen noemen. Iai betekent eenheid van zijn, of vereniging van geesten, in de zin van zich aansluiten bij de geest van de tegenstander zonder zich te bewegen. Vrijwel alle actie vindt plaats in één enkele gebalanceerde, nauwkeurige en zuivere beweging.
Deze technieken zijn ontstaan in de tijd dat kendo werd beoefend met een authentiek zwaard en in echte gevechten en zijn gemaakt om om te gaan met situaties waarin men, zittend, liggend of in een andere positie, werd aangevallen met het zwaard in de schede.
De iaido wordt individueel getraind met behulp van een Iaito (Japanse sabel), een wapen dat speciaal voor deze praktijk is ontworpen, waarvan de grootte, verhoudingen en gewicht zo veel mogelijk lijken op de katana, maar gemaakt met metaallegeringen die goedkoper zijn dan staal en meestal ongeslepen.
Iaido wordt beoefend in de vorm van katana's, waarbij een zuivere uitvoering, controle van bewegingen, soepelheid en balans erg belangrijk zijn.
In 1952 werd de Japanse Kendo Federatie opgericht en daarbinnen werd een commissie opgericht met leraren van verschillende iaidoscholen om een programma met iaido katana's te creëren, geïnspireerd door deze scholen, om de basisconcepten van iaido op een standaard manier te onderwijzen, met de bedoeling om iaido te promoten en het onderwijs en de verspreiding ervan te vergemakkelijken, vooral onder kendobeoefenaars.
